Bij binnenkomst hoor ik het gesomber:
“Het is écht herfst. Kijk maar, die blaadjes zijn ook al treurig. Hier is iedereen ook al verkouden. Ja, dat begint nu al. Zul je zien, blijven we allemaal de herfst én winter verkouden. Ik heb de verwarming al aan, moet je nagaan. Het is ook altijd (..)”
Ik leg mijn handen neer, geef Reiki, luister naar de verhalen, die soms doorgaan, soms stilvallen. Ik geniet van wat er is. En als ik de behandeling afrond, zie ik iets heel anders. De verhalen veranderen. De schouders ontspannen. Ik zie haar kracht. Een mooie glimlach. En dan: “Hé kijk, de zon!”